miércoles, 21 de mayo de 2008
ESTUPIDECES
Pero es que espertos como estos hay a patadas, también hay otros que analizan el sublenguaje del cuerpo, esos gestos que hacemos sin darnos cuenta, precisamente en uno de esos libros leí una vez que si te rascas la nariz cuando hablas es que estás mintiendo, así que todos los alérgicos son unos mentirosos compulsivos, está claro, ¿no?, si es que ya sabía yo, los antistamínicos deben ser antimentiras también. Pues uno de estos expertos, experta en concreto, sacó la conclusión de que el matrimonio Sarcozy, estaba a punto de divorciarse, simplemente por una foto en la que aparecen los dos en una playa, pero él salió con un pie hacia el mar, en dirección contraria a su mujer, y ella mirando para otro lado, pruebas de peso, sobre todo teniendo en cuenta que la rotura de su matrimonio lo sabía ya todo el mundo, pero si lo dice una experta es otra cosa, claro...
Pues eso, yo quiero dedicarme a algo de eso, es un chollo, no tienes ni idea de nada pero siempre habrá un papanatas que se crea lo que le digas, como los políticos.
viernes, 9 de mayo de 2008
MACHU PICCHU + PHOTOSHOP = FANTASMADA


Y ahora nos queda clarísimo, los tipos que hicieron Machu Picchu parece ser que se aburrían bastante y se dedicaron a hacer una escultura gigante de su jefe, su dios o a Iker Jiménez, no lo sabemos, pero sí que tenían mucho tiempo libre, si es que eso realmente fuera cierto, claro, porque la real no tiene nada que ver:
martes, 6 de mayo de 2008
Negra sombra

Cando penso que te fuches,
negra sombra que me asombras,
ó pé dos meus cabezales
tornas facéndome mofa.
Cando maxino que es ida,
no mesmo sol te me amostras,
i eres a estrela que brila,
i eres o vento que zoa.
Si cantan, es ti que cantas,
si choran, es ti que choras,
i es o marmurio do río
i es a noite i es a aurora.
En todo estás e ti es todo,
pra min i en min mesma moras,
nin me abandonarás nunca,
sombra que sempre me asombras.
Rosalía de Castro, Follas Novas (1880)
sábado, 3 de mayo de 2008
PAISAJES INFINITOS

En estas dos imágenes da la impresión de que si tuviéramos los originales bien ampliados podríamos ver hasta a una cría de ratón corretear por los prados o montañas (depende de la foto) del fondo.Ambas fotos son de Ansel Adams, fotógrafo obsesionado por la mayor exactitud posible, tanto en los grises de la imagen como en los objetos que aparecían en éstas, tanto es así, que incluso ideó un sistema para poder conseguir los grises perfectos, marcando cuál era el gris medio y a partir de ahí el resto de la gama.
Junto con otros fotógrafos fundó el grupo F/64, que es la menor apertura posible del diafragma, cuanto más cerrada, más alto es el número por el que se le clasifica y mayor profundidad de campo tienes, en este caso, 64 es la máxima, por eso precisamente sus imágenes son tan nítidas incluso en el fondo de la imagen.
La foto del poblado nos muestra uno de esos pueblos típicos de interior de Estados Unidos, en los que no hay nada más que cuatro casas, y parece increíble que alguien pueda vivir allí, tiene unas montañas nevadas al fondo, pero muy al fondo, el resto está totalmente vacío, todo muy nítido, en una de esas noches de luna llena.
En la otra imagen vemos una curva del río Snake, "serpiente", nombre muy apropiado para esta imagen en la que el río parece cubierto de escamas. Y otra vez las montañas al fondo, que bien pueden ser las mismas que antes pero desde el otro lado, o simplemente de cerca, y, si mirásemos hacia el otro lado entonces veríamos unas luces al fondo, el poblado Hernández, que es como se llama el de la foto anterior, pero esta vez desde lejos, tres puntitos de luz.
martes, 29 de abril de 2008
Sleepy Hollow
Debido ao desganado repouso do lugar e ao carácter peculiar dos seus habitantes, descendentes dos primeiros colonos holandeses, este val solitario ven sendo coñecido hai tempo polo nome de Valgada Somnolenta e os seus rapaces coñécenos como os mozos da Valgada Somnolenta por toda a rexión veciña. Unha influencia letárxica e soñadora parece espallarse pola terra e impregnar a atmosfera. Algúns din que o lugar enfeitizouno un doutor alemán nos primeiros días da colonia; outros, que un vello xefe indio, o profeta ou o mago da súa tribo, fixo os seus congresos alí antes de que Hendrick Hudson descubrira o país. O certo é que o lugar aínda se atopa baixo a influencia dalgún poder máxico que ten enfeitizadas as mentes da xente de ben, provocándolles camiñar nun soño continuo. Dálles por todos os tipos de crenzas marabillosas, a cotío caen en transo e adoitan ver estrañas visións e escoitar música e voces no aire. En toda a veciñanza abundan as lendas locais, os lugares enfeitizados e as turbias supersticións. As estrelas e os meteoros cegan máis a miúdo o val que ningunha outra parte do país, e o pesadelo e maila súa cohorte demoníaca parecen consideralo o escenario favorito dos seus xogos.
Washington Irving, "The Legend of Sleepy Hollow" (1820)
lunes, 28 de abril de 2008
FLATIRON

sábado, 26 de abril de 2008
Chove en Santiago
Chove en Santiagomeu doce amor
camelia branca do ar
brila entebrecida ao sol.
Chove en Santiago
na noite escura
herbas de prata e sono
cobren a valeira lúa.
Olla a choiva pola rúa
laio de pedra e cristal.
Olla no vento esvaido
soma e cinza do teu mar.
Soma e cinza do teu mar
Santiago, lonxe do sol
agoa da mañan anterga
trema no meu corazón.
(Federico García Lorca)